Welkom op NOAD 6

Aangezien ik gisteren velen heb horen roepen tegen elkaar dat zij het verslag moesten schrijven en er steeds de boot werd afgehouden, zal ik het zelf maar ff doen.

De laatste wedstrijd van het seizoen mochten wij naar het altijd mooie en pittoreske Alphen. Na een lange autorit waarbij de paardenwagens ons voorgingen en we er dus errrruuggggggg lang over deden, bleek dat de plaatselijke brandweer een open dag hield voor de 10 inwoners van Alphen en omstreken. Waar onze jongens dus verrast door dit feit een lange warming-up in het vooruitschiet hadden, konden we na kennis met de buurt te hebben gemaakt, te voet verder. Na langs het nagemaakte auto-ongeluk, half over het springkussen, door de frietkraam en de mensenmassa heengeworsteld te zijn, waren we dan aangekomen bij de nummer laatst uit de competitie. VIOLA.
Kleedkamertje opgezocht, maar niet voordat we ff gecheckt hadden wat er op het menu stond van de plaatselijke keuken, broodje Audacia, Superbroodje Hamburger of een Jubileumbroodje werden al bijna besteld voor dat we gespeeld hadden. Eenmaal in de kleedkamer aangekomen, deed Wouter iets unieks, hij deelde alle tenues uit en was zo blij als een kind dat hij weer eens een potje kon ballen. Tegen alle info in bleken wij dan toch niet op het hoofdveld onze show uitvoering te mogen geven maar op veld D.
Deze knollentuin met ontzettend veel middencirkels werd dus het toneel van uitvoering. Onze coaches namen plaats in een mega grote dug out, waar wij al onze wissels (2) konden stallen. Dit bleek toch maar 1 spelers te zijn, want er moet ook nog ff gevlagd worden. Toen dan eindelijk de een van de deurzakkers bereid gevonden was die onze wedstrijd ging fluiten konden we eindelijk aan de gang. Viola kreeg de eerste kansen, maar deze werden door onze Rechtsback allemaal gesmoord. Hoe het exacte doelpunten verloop was, weet ik eigenlijk niet helemaal, aangezien je van rechts back af niet zo'n heel goed zicht hebt op de voorhoede.( nog bedankt daarvoor hè, coaches van likmevestje )
We kwamen wel op 0-1 doordat Joop, Tim wegstuurde en onze superspits aantekende voor zijn zo het leek 23ste doelpunt. Helaas voor Timmie, moest de Lange de bal het laatste tikkie geven, zodat hij het doelpunt opeiste. Viola kwam op 1-1 door onze Ben(niet) die zijn man te makkelijk liet weglopen welke de bal makkelijk binnenschoof.
Kansen stapelde zich op, waarbij de een na de andere bal op goal ging of naast, over en weet ik het allemaal. Onze Jos vond het zo wel welletjes en prikte toen de bal maar ff doodleuk in de verre bovenhoek, lekker hoor. Erwin vond dit niet normaal en dacht bij zichzelf, dat kan ik mooier en via de lat en de paal, schoot ie het leer in de andere bovenhoek. Aangezien Lino nog geen pepernoot had geraakt dit seizoen, wilde hij dit ff goed maken vandaag. Na 99 Panna’s op het boerke van Viola kregen we een vrije trap. Iedereen riep dat Lino deze moest nemen maar zelf wilde ie niet. Na veel zeuren legde Joris Martens de bal eens ff goed met het tuutje naar Lino toe. Ze keken elkaar eens diep in de ogen en kwamen er toen achter dat er helemaal geen muur was neergezet. Nou schiet Lino meestal gewoon dwars door de muur heen, maar dit was nog makkelijker. Streeeeeeeeeeeeeppppp in de korte winkelhaak was een feit en dus 4-1. Tim maakte er nog ff een paar zodat de ruststand 1-6 was.
Na rust werd Tim en Lino gewisseld waardoor Eelco en Jasper het veld betraden. Wa een drama 2e helft werd het toch zeg. Viola met 5 spitsen, wij met veel onnodig balverlies. Een geweldige aanval zorgde ervoor dat Woutje aantekende voor de 1-7. Tim was ondertussen weer het veld ingekomen en zoals een echte spits was ie lekker egoïstisch aan de bal. Dus bleef het lang 1-7 en wederom een uitgespeelde aanval zorgde voor Tim zijn 25 ste competitiedoelpunt.
Onze rechtsback vond het nu wel genoeg en besloot maar eens op avontuur te gaan.
Alle Viola spitsen kwamen te gelijk op hem af, wat te doen dacht de rechtsback, weet je wat. Ik fop ze allemaal. Hij pakte stiekem de bal af, draaide 4x rond zijn as en toen hij iedereen dol had gedraaid en zelf niet meer wist welke kant hij uitmoest gaan, begon hij maar te lopen. De ene na de andere tackle werd ontlopen. De coaching van zijn medespelers in de wind geslagen, begon hij aan een unieke nooit eerder vertoonde solo. Scharen, shuffles, alles haalde hij uit de kast en de ene na de andere Viola speler werd verrast. Eenmaal diep in vijandelijk gebied, konden de Viola spelers niets andere meer doen als hard wegrennen, als deze Pele van het amateurvoetbal op hen af kwam. Eenmaal in de 16 meter van de tegenstander beland, schrok hij wakker en kwam er achter dat ie kei kapot was en een slap schot op de keeper was het eindresultaat. He toch, jammer.
Viola was hier zo van onder de indruk dat ze er niets meer van bakten. ( deden ze al niet, maar toch )
Joske was het niet geheel eens met deze einduitslag, dus deed hij er nog ff wat aan. Een schampkopballetje op Maikel gaf een van rood witten de kans om er nog 2-8 van te maken. De vleespet met de fluit vond het toen wel welletjes en maakte er een eind aan.
Kleedkamertje weer in en tas met bier open ( Nog bedankt hiervoor coaches ) Bram en Ralph doken snel naar de keuken om daar de heerlijk spijzen te bestellen die zij eerder op de dag hadden waargenomen. Nadat de rest ook zijn SUPER broodjes had besteld en gegeten konden we weer op onze pelgrimstocht terug. Wederom langs een demonstratie, over het luchtkussen en de auto in. Bij NOAD aangekomen bleek dat Joris W de bonnen bij had en een gezellige middag volgde. ( niet voor de PSV-ers maar toch )
Volgend seizoen maar weer eens kijken of we kampioen kunnen worden, maar eerst nog het BBQ toernooi op 17 Mei.

Tja Zigo, Dichtbij maar toch ver weg..... Zo had dit verslagje moeten aflopen, maar helaas zal niet zo eindigen?

Alles zit mee op deze zondag, mooi weer, onze hoofsponsor is jarig, een hammetje in het vooruitzicht, wat willen we nog meer.

Aangekomen op TSV NOAD is al snel duidelijk dat Zigo er wel zin in heeft. Zij waren volgens mij al om 10.00 uur op Noad. Zij hadden deze aanvraag dan wel ingediend, maar Noad 6 heeft daar gelukkig geen gehoor aan gegeven, he Jappie? Zeker te weten dat wij nog steeds wekelijks vele zatlappen voortbrengen, is 10.00 uur voetballen gewoonweg niet haalbaar, nu niet, nooit niet. Zelfs nu Jos helemaal los gaat. Hij heeft tegenwoordig de 7-up ingeruild voor hele flessen rode wijn.

Met een tegenstander die gebrand is op een overwinning, en Noad 6 die om 12.00 uur nog een wekdienst moet opstarten (bleek er nl. nog 1 op bed te liggen), om toch nog die ene extra wisselspeler te hebben, of om op deze manier onder een vlagbeurt uit te komen, is het eigenlijk Zigo die al op een "0-1" staat? Want het zou toch wel eens een heel zware middag kunnen gaan worden.

Bijna half 1, Noad 6 heeft zijn looplijnen en demo's rondootjes weggegeven, de vriendin van onze Jappie wel op tijd aan de aftrap, dus we staan weer te popelen om te gaan spelen. Harrie Ham fluit voor het begin van de wedstrijd, en de wedstrijd der wedstrijden is onderweg. Waar het een ware "kanaal clash" had moeten worden, aangezien Zigo voor de titel kwam en Noad dit wilde voorkomen , bleek al helaas snel duidelijk dat dit een gezapig potje ging worden. Zigo zenuwachtig en Noad 6 na de winterstop toch een beetje in winterroes blijven hangend, kunnen dit helaas niet voorkomen. Waardoor er eigenlijk weinig te beleven viel, alleen Maikel polletje was weer eens ouderwets met de bal aan het stoeien, waardoor er toch nog voldoende entertainment was in de 1e helft. Balletjes door de lucht, over de grond, in zijn handen of in de voet, het maakt maikeltje niets uit, hij had er geen 1!! En waar Noad iets meer lef leek te gaan tonen, stonden we vanuit het niet met 0-1 achter. Een lange bal en de spits van Zigo staat oog in oog met maikel. In 1e instantie lijkt er toch een redding in te zitten, maar in de rebound, waar wij vergeten de bal weg te rossen alsnog de 0-1. Staan we dan, maar we zijn Noad niet als we nu meteen zouden opgeven. Daarna krijgen we onze kansjes ook wel. Joris Waijers weet na een afgemeten voorzet Joop te vinden, en die knikt zowaar de 1-1 binnen, dachten we..... helaas gaat de bal rakelijks voorlangs. We blijven naar voren voetballen, en wachten dus geduldig op de 1-1. Maar dan gebeurt het onverbiddelijke, we verliezen de bal voorin, te makkelijk, ok, maar wederom is met 1 lange bal, de spits weg. 0-2. Misschien een puntje om op te gaan trainen, zou ik zeggen. We blijven proberen een gaatje vinden om de aansluitingstreffer te maken, want het moet toch een spektakelstuk worden. Het wordt wat grimmiger en grimmiger. Een opstootje is dan toch de aanleiding om de aansluitingstreffer te maken. Daar Zigo verwacht de bal terug te krijgen vanuit een ingooi, dachten wij er anders over, en maakte de 1-2. Zou het dan toch nog leuk worden. De nummer 11 van Zigo is inmiddels wat geprikkeld geraakt en is op zoek naar een doodschop. Zoeken, zoeken en vervolgens gaat hij door op onze Chris, en dat moet je niet doen jongen! Chris werd tenauwernood gemist, waardoor er dan toch dat teamgevoel van onze Janko naar voren komt. Even verhaal halen en met een directe ippon, een knietje op de neus, en 87 kg op twee vingers ( die dus achteraf al gebroken bleken te zijn) had die nummer 11 inmiddels wel spijt gekregen van zijn daad. Helaas met een massa mat partij als gevolg, maar daar heeft Janko weinig van meegekregen. Aangezien er een aantal spelers op hem was gedoken. Na een korte pauze leek het toch maar verstandig om deze 2 raddraaiers aan de kant te houden. Volgens afspraak ZIGO.!!!! Daar Noad deze afspraak netjes na kwam, vond Zigo het toch nodig deze nummer 11 nog wel op te stellen. Nu hoop ik dat iemand de 1e 25 minuten van de 2e helf kan vertellen, want die is aan mij vooorbij gegaan. Ik zal toch de mijne kort samenvatten, kleertjes uit, douche aan, scheermes er bij en scheren maar. Beetje sopke erbij, Wim de terreinknecht groeten, scheren, en weer de terreinknecht groeten (was de weg kwijt denk), sopke er af, afdrogen, kleertjes aan, spiegeltje voor de finishing touch. En weer naar buiten. Daar aan gekomen bleek de stand onveranderd. Inmiddels was bekend dat Olympus met 7-2 had verloren bij Nevelo en dus zou een punt ook al voldoende zijn voor Zigo om het kampioenschap binnen te halen. Waar Noad eigenlijk nog een punt probeerde af te troggelen, wat ook verdient geweest zou zijn, werd er 5 minuten voor tijd de genadeklap uitgedeeld, 1-3. Daarna werd de pot nog rustig uitgespeeld om mocht het grootse feest van Zigo gaan beginnen. Alleen hoe je een feestje moet vieren, moeten ze nog leren, maar dat komt misschien ooit nog eens goed. Rest mij niets anders dan Zigo te feliciteren met het behalen van het kampioenschap. Gauw douchen, pilsje er bij, en hamlappen scoren!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nog 1 wedstrijd te gaan volgende week, Viola uit. Nog liefhebbers om een verslag te maken? Ga je gang.

Met de sportieve groet,

Janko alias J. Geesink - Bonjasky